ین روزها فیلم سینمایی "زغال" به کارگردانی اسماعیل منصف در گروه هنر و تجربه درحال اکران است. داستان فیلم در آذربایجان شکل میگیرد و درباره پسری است که به دلیل علاقمندی به دختری که دوستش دارد مجبور به دزدی میشود، اما در ادامه این مسیر پدر برای حفظ آبرو و به ثمر نشاندن زندگی پسرش دست به طغیانگری میزند."زغال" در اتمسفری بومی با بازیگرانی بومی و به زبان آذری روی پرده سینماهاست، فیلمی که به گفته کارگردانش به هیولای درون میپردازد که همه آدمها آن را در خود دارند و وقتی آن هیولای درون بیدار شود شاید خیلی راحت نتوان جلویش را گرفت. به بهانه اکران این فیلم با این کارگردان فیلم اولی به گفتوگو نشستیم که ماحصل آن را در زیر میخوانید: آقای منصف، وضعیت اکران فیلم "زغال" چطور است و چقدر از میزان دیده شدن فیلم راضی هستید؟از میزان دیده شدن فیلم در شهرهای تبریز و اردبیل و مخصوصاً تبریز بسیار راضی هستم. آن استقبالی که از فیلم شد و پشتیبانی که مردم تبریز از فیلم داشتند برای من بسیار لذتبخش و باعث افتخار بود. امیدوار هستیم اکران فیلم در زنجان و ارومیه هم شروع شود. وضعیت اکران "زغال" در تهران نیز مثل بقیه فیلمهای هنر و تجربه نسبتاً بد نبوده است. احساس میکنم رفته رفته وضعیت اکران در تهران بهتر میشود چون "زغال" از آن فیلمهایی است که باید در موردش حرف زده شود. فکر میکنم اکران فیلم "زغال" در تهران بهتر از اینها خواهد شد. وضعیت اکران در برخی از شهرستانهای دیگر که اطلاعرسانی خوبی از آنها صورت گرفته خوب بوده است.قبل از شما نیز کارگردانهای دیگری بودند که به زبان مادری خودشان فیلم ساختهاند. مثلاً در سالهای اخیر فیلم "اِئو" یکی از پُرفروشترین فیلمها بود. آیا برای آن فیلم نیز مشکلاتی کهادامه مطلب

به یاد علی معلمبه یاد علی معلم مثل همیشه در یک جمله ساده و مختصر...علی معلم درگذشت...خبری غافلگیر کننده و بهت آور از مرگ شخصیتی که همه اهالی سینما دوستش داشتند. شخصیتی مثبت، اکثرا خندان و دوست داشتنی که با آن کت سفید رنگی که اغلب اوقات بر تن داشت، به عنوان سمبل سینمای بخش خصوصی شناخته می شد. معلم کسی بود که با عشق و علاقه فراوان بنیانگذار مجله ای شد که از همان ابتدا به خاطر سایز و اندازه خاصش مورد توجه واقع شد. او با بنیان نهادن دنیای تصویر اقدام به برگزاری نخستین و تنها جشن بزرگداشت سینمای ایران توسط بخش خصوصی کرد. جشنی که مزین به نام مقدس حافظ بود. معلم با تحمل مشقت های فراوان توانست 16 دوره از این مراسم را با شکوه فراوان در تقدیر از برگزیدگان سینما و تلویزیون ایران برگزار کند. اگر چه در دولت قبلی مجله دنیای تصویرش یکسال توقیف شد اما پس از رفع توقیف با شکل و شمایل شیک و مطالب منحصر به فرد با سربلندی بر روی پیشخوان کیوسک های مطبوعاتی درخشید. دنیای تصویری که معلم بنا نهاد سمبلی از نگاه نسل های جدید به سینما بود. بدون جملات و نقدهای پیچیده و سنگین. همان قدر روان و گویا که ساده ترین طرفداران سینما را علاقه مند می کرد. نگاهی که نه در مجله وزین فیلم به عنوان سردمدار مجلات سینمایی ایران وجود داشت و نه در سایر مجلاتی که گاه و بیگاه در این عرصه منتشر می شدند. و حالا تنها چند ساعت از درگذشت مردی می گذرد که حضور پر رنگش در سینمای بعد از انقلاب به وضوح دیده می شد و اکنون با رفتنش خلا عظیمی در جامعه سینما به وجود خواهد آمد. معلم که به عنوان تهیه کننده سینما نیز فعالیت می کرد، قصد داشت تا با همکاری مسعود جعفری جوزانی&nادامه مطلب

تهران- ایرنا- ناصر تقوایی  از جمله فیلمسازان موسوم به موج نوی سینمای ایران هستند که توانستند در ابتدای دهه ۵۰ خورشیدی و انتهایی دهه ۴۰ خورشیدی با ساخت آثاری متفاوت با جریان حاکم بر سینما، نوعی ریل گذاری و جریانسازی نوین در سینمای ایران پدید آورند.«معتقدم ناصر تقوایی، شناسنامه سینمای ایران است. قدرت درک بالای تقوایی از هنر سینما، او را در جایگاه منحصربهفردی نشانده است. البته بیش از هر چیزی، فیلمهای این فیلمساز گواهی ادعای من هستند. او و همنسلیهایش همچون بهرام بیضایی و زندهیاد عباس کیارستمی، با آثار خود پیکره سینمای ایران را قوی کرده و به ستونهای اصلی سینمای ایران تبدیل شدهاند. تقوایی از همان ابتدای حضورش در سینما، با ساخت فیلمهایی مانند «آرامش در حضور دیگران» و سریال عمیق و بهظاهر عامهپسند «داییجان ناپلئون» جاپای خود را در سینما محکم کرد.» این بخشی از سخنان محسن امیر یوسفی فیلمساز و تهیه کننده سینمای ایران است که در توصیف ناصر تقوایی و نقش و تاثیر او در سینمای ایران ابراز کرده است.ناصر تقوایی در ۱۹ تیر  ۱۳۲۰ خورشیدی در روستای عرب نشین سعدونی در جنوب شرقی آبادان به دنیا آمد. تقوایی درباره کودکی اش گفته است: «در کودکی به آدمهای دانایی برخوردم، اما زندگی کودکی من صحنه جالبی ندارد.» پدر تقوایی کارمند اداره گمرک بود و همین این شانس را به ناصر تقوایی می داد که به نقاط مختلف ایران سفر کند. خود تقوایی میگوید این سفرهای متعدد یکی از بزرگترین شانسهای زندگیاش بوده است چرا که به واسطه این سفرها میتوانسته با فرهنگ، آداب و رسوم و خلقیات مردم مختلف ایران آشنا شود.تقوایی علاقه عجیبی به زادگاهش دارد و ایادامه مطلب